Magyar Magyar

Tysiącletnie Opactwo Benedyktyńskie w Pannonhalma i jego naturalne otoczenie

Opactwo Benedyktyńskie w PannonhalmaPannonhalmaGyőr i Pannonhalma

Opactwo Benedyktyńskie w Pannonhalma położone w pobliżu zachodniej granicy Węgier, wraz z okolicą, stanowi wybitny punkt historii węgierskiej i odgrywa ogromną rolę w światowym dziedzictwie. Od 1996 roku jest to miejsce światowego dziedzictwa UNESCO. 

Historia opactwa zaczęła się ponad tysiąc lat temu, według legendy w tym regionie się urodził Święty Marcin (biskup w Tours w IV wieku). Ten region w czasach rzymskich był ważnym regionem winiarskim prowincji Panonii. Według legendy tu się skończyło założenie państwa węgierskiego – wódz Árpád zatrzymał się na tych wzgórzach po zwycięstwie nad księciem wielkomorawskim Swatoplukiem. Stojący tu klasztor benedyktynów został założony o świcie państwowości węgierskiej, w roku 996 przez księcia Gézę, a następnie jego syn, Święty Stefan wzbogacił wspólnotę o dalsze darowizny, tworząc w ten sposób najważniejsze memento symbolicznego otwarcia na zachód i na chrześcijaństwo. 

Opactwo w Pannonhalma jest wybitnym ośrodkiem intelektualnym i kulturalnym Węgier od ponad tysiąca lat. Wśród burzliwych wydarzeń historii węgierskiej zachowało ciągłość, pomimo faktu, iż zakonnicy kilkakrotnie musieli uciekać podczas okupacji tureckiej, a w okresie oświecenia syn Marii Teresy, Józef II tymczasowo rozwiązał zakon. Po reorganizacji w 1802 roku, zgodnie z rozkazem władcy ich priorytetowym zadaniem stała się edukacja – zakon do dzisiaj zajmuje się edukacją prowadząc liceum z internatem. W ramach wielowiekowej misji kulturalnej zakon posiada obecnie bogaty zbiór dzieł sztuki i naukowy, biblioteka zakonu jest największym zbiorem benedyktyńskim, a w Archiwum Opactwa jest zachowany akt założycielski opactwa z roku 1055, stanowiąc najstarszą relikwię języka węgierskiego (i w tym rodziny języków ugrofińskich). 

Kompleks budynków ma ogromne znaczenie również pod względem historii architektury: Stanowi jedyny integralny przykład klasycznej benedyktyńskiej tradycji budowy klasztorów z krużgankiem na Węgrzech. Odzwierciedla spójność licznych wybitnych stylów architektonicznych – oprócz najstarszych romańskich części budynku (na przykład krużganek i krypt) istotna jest gotycka bazylika, a także barokowe i klasyczne elementy. 

Do klasztoru, gdzie obecnie żyje około 40-osobowa wspólnota zakonników, ponownie należy duża winnica i wytwórnia win opierająca się na tradycjach z czasów rzymskich. Zakonnicy zajmują się również wytwarzaniem różnych esencji i destylatów, produktów ziołowych na wysokim poziomie – ich produkty o wybitnej jakości są coraz bardziej popularne.
 

PODRÓŻUJ TAK JAK WĘGRZY